TWO METER ELEVEN 2m11.nl

Het Bijbels wereldbeeld

Wat is licht?

De mens meent, dat de zon het licht van de wereld is. Voordat de zon er was, was er echter ook licht. Dat is het licht, dat overeenkomt met het licht van de nieuwe schepping: het Lam zal haar kaars zijn (Openb. 21).

Wanneer onze ogen straling van een bepaalde golflengte kunnen zien, noemen we dat licht. Zodra de mens het met zijn ogen kan waarnemen, noemt hij het licht. Er is echter geen fundamenteel verschil tussen lichtstralen en radiostralen. Het enige verschil zit in het trillingsgetal van beide soorten stralen. 'Licht' is dus een zeer subjectief begrip in het menselijk spraakgebruik. De norm daarvan is namelijk in de mens zelf gelegen.

De Bijbel hanteert een andere definitie voor licht.

Ef. 5:13:
'Maar al deze dingen, van het licht bestraft zijnde, worden openbaar; want al wat openbaar maakt, is licht.'

Al wat openbaar maakt (= ontsluiert), is licht. Daarom is God Licht, want Hij maakt openbaar. Hij maakt in de eerste plaats Zichzelf openbaar. Christus is ook Licht, want Hij is gekomen om openbaar te maken. Daarom is Hij ook de Waarheid, want beide begrippen hangen nauw met elkaar samen. Als het licht iets openbaar maakt, verschijnt de waarheid.

Hiermee zijn we aangekomen op het terrein van de geestelijke dingen. De ogen van de mens zijn gestoten voor de geestelijke dingen. De Bijbel gaat ervan uit, dat de ogen van de mens gebrekkig zijn. Eigenlijk zijn die ogen gesloten, hoewel de mens meent te zien. Van Israël wordt bijvoorbeeld gezegd, dat zij ziende niet ziet (Matth. 13:13; Hand. 28:27). Dit principe geldt eigenlijk voor ieder mens. De mens kijkt wel, maar hij ziet niets. Zodra hij wel dingen ziet, wordt hij 'ziener (profeet) genoemd.

Wanneer God de ogen van de mens opent, dan ziet die mens ineens andere dingen. Hij ziet geen dingen, die er niet zijn. Hij ziet dingen, die er wel zijn; hij zag die voorheen echter niet. Als God iemands ogen opent, betekent dit, dat die ogen eerst dicht zaten. Dat is de normale situatie van het menselijk oog. Hij ziet zeer gebrekkig. De dingen, die hij zou moeten zien, ziet hij niet. Hij zou God in de hemel moeten zien, maar Hem ziet hij niet.

God opende bijvoorbeeld de ogen van de knecht van Elisa (2Kon. 6:15 17). Dit had tot gevolg, dat die knecht ineens allemaal legers zag. Die legers waren er voor die tijd ook wel, maar hij kon ze niet zien. Ineens bleek, dat de legers van God aanwezig waren. Wij geloven, dat die hemelse legers er zijn, hoewel we ze nog nooit gezien hebben. Wij hebben het echter vanuit het Woord van God leren 'zien´ en daarom geloven wij het.

Israël en de gemeente worden vaak tegenover elkaar geplaatst. Van Israël wordt gezegd, dat zij ziende niet zien, omdat zij verblind geworden zijn. Bovendien horen zij horende evenmin. Met betrekking tot de gemeente wordt gezegd in Joh. 20:29:

'Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben en nochtans zullen geloofd hebben.'

De gelovigen van de gemeente van de huidige (vijfde) bedeling geloven, zonder dat zij zien. Zij gaan slechts af op het Woord, dat gepredikt is wordt. Dat is het wezenlijke van de gemeente.

Al wat openbaar maakt, is licht (Ef. 5:13), Er staat echter nog iets achteraan.

Ef. 5: 14:
'Daarom zegt Hij: Ontwaakt, gij, die slaapt, en staat op uit de doden; en Christus zal over u lichten.'

Wanneer de mens tot geloof komt (= ontwaakt gij die slaapt en staat op uit de dood), dan komt hij in aanraking met het licht van Christus. De mens kan niet in de hemel kijken, maar bovendien zijn de contacten met de hemel verbroken.

Er bestaat scheiding tussen de hemel en de natuurlijke mens. 'Scheiding´ komt overeen met 'dood'. De mens kijkt omhoog naar de hemel, maar ziet niets. Christus geeft Zijn licht, maar dat is met natuurlijke ogen niet waarneembaar. Het is licht, dat openbaar maakt. Het is echter geen licht in natuurkundige zin. Het licht, dat Christus geeft, is het Woord van God.

Ps. 119: 105:
'Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.'

Het Woord van God is Licht.

Joh. 1: 1-4:
1. In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.
2. Dit was in den beginne bij God.
3. Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt,dat gemaakt is,
4. in Hetzelve was het Leven, en het Leven was het Licht der mensen.

Voor Woord worden hier verschillende synoniemen genoemd: Leven en Licht. ´Licht' wordt hier eigenlijk met het gehoor in verband gebracht, want men neemt het Woord tot zich via het gehoor. Het gaat hier om het Woord. Dat is het belangrijkste. Dit houdt in, dat het gehoor belangrijker is dan het gezicht (Licht).

Het Woord is het Licht en is het Leven. Het spreekt allemaal van Christus. Hij laat Zijn licht over de gelovigen schijnen. De gelovigen worden geacht op Hem te zien. Dat gebeurt uiteraard niet met letterlijke ogen, maar met geestelijke ogen. Daarvoor is het
licht van de zon niet nodig.

Ef. 1 : 17,18:
17. Opdat de God van onzen Heere Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve den ( een) Geest der wijsheid en der openbaring in Zijn kennis ( kennis van Hem);
18. Namelijk verlichte ogen uws verstands, opdat gij moogt weten, welke zij de hoop van Zijn roeping, en welke de rijkdom zij der heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen;

Gelovigen ontvangen verlichte ogen' wanneer zij toenemen in de kennis van Christus. Het gaat hier om geestelijke inzicht; om het zien met geestelijke ogen.

De leer der restitutie

Demonen

De Bijbel gebruikt het woord "Adam" niet in het algemeen, maar alleen voor afstammelingen van Adam. Als soortnaam voor "mens" gebruikt de Bijbel het woorden "iesh" of "enoosh". Dit woordgebruik wordt gehanteerd, omdat er "enooshiem" zijn die niet van Adam afstammen. In de Bijbel komen dergelijke wezens voor. Daarmee zeg ik niet dat dergelijke wezens vandaag de dag voorkomen. De Bijbel erkent dergelijke wezens. Deze wezens kunnen heel goed vóór Adam hebben geleefd, zoals zij ook ná Adam geleefd hebben. Tot deze conclusie geeft de Bijbel alle aanleiding, zoals zal blijken uit het nu volgende.

De Bijbel kent een soort wezen dat in de Schrift verder niet expliciet verklaard wordt, maar wel impliciet. Men weet niet wat het is of men wil het niet weten. Ik doel hier op "demonen". Het woord "demon" is in de Statenvertaling veelal wegvertaald.Wanneer het woord "demon" (Grieks: "daimonion") voorkomt, wordt het met "duivel" vertaald. Meestal staat het woord in het meervoud en is het vertaald met "duivelen". Dit is echter niet correct, aangezien het woord "duivel" (Grieks: "diabolos") de aanduiding is voor de satan.Wanneer in de Statenvertaling "duivelen" staat, staat daar dus "demonen". Het begrip "demonen" brengt men meestal van toepassing op gevallen engelen. Dit is onjuist,want het is in die betekenis in de Bijbel niet terug te vinden. De Bijbel noemt het "boze geesten", maar daarmee weet men nog niet wat "demonen" zijn. Er wordt alleen mee aangegeven dat demonen "geesten" zijn. Een geest is iets onzienlijks. Het gaat hier om levende wezens die onzienlijk zijn. Daarom worden het "geesten" genoemd. Het begrip "Geest" wordt op God toegepast, want Hij is een levend Wezen en Hij is onzienlijk. Dit geldt voor de Heilige Geest, Christus en engelen. De Bijbel kent ook boze geesten, zonder dat verklaard wordt wat voor wezens het precies zijn. Het wijst uiteraard niet op God, de Heilige Geest of op Christus. Aangezien het geen Adamieten zijn, omdat Adamieten zienlijk zijn, concludeert men doorgaans dat het op gevallen engelen betrekking heeft. Het begrip "boze" wordt daarbij geïnterpreteerd als "gevallen". Het begrip "geesten" wordt vervolgens geïnterpreteerd als "engelen",waarbij men er stilzwijgend van uitgaat dat alle geesten "engelen" zijn. Dit is onjuist. Op deze wijze vult men Bijbelse begrippen vanuit een eigen visie in. Bovendien vraagt niemand zich daarbij af wat een gevallen engel is. Men vraagt zich daarbij evenmin af waarom zo'n gevallen engel zich dan zo vreemd gedraagt. Boze geesten/demonen doen vreemde dingen.

De Bijbel gebruikt voor deze wezens twee verschillende uitdrukkingen, namelijk "demonen" en "boze (onreine) geesten" (o. a. Lukas 4 : 33 en 8 : 2). Dit is heel opmerkelijk. De Bijbel doet dit bovendien zeer nadrukkelijk. Het is niet zo dat de ene  Bijbelschrijver de uitdrukking "demonen" gebruikt en de andere schrijver de uitdrukking "boze geesten". Beide uitdrukkingen worden door dezelfde schrijver gebruikt; soms zelfs binnen één vers. Het zijn twee uitdrukkingen voor één soort wezen. Dit  betekent dat "boze geest" iets toevoegt aan het begrip "demon" en andersom. "Boze geest" verklaart wat een "demon" is en andersom. "Boze geest" is een neutrale uitdrukking. Het verklaart niets. De uitdrukking "demon" vindt zijn oorsprong niet in de Bijbel en het wordt daarin ook niet verklaard. De oorsprong ligt in de Griekse mythologie, die ouder is dan het Griekse deel van de Bijbel. Het Griekse woord "demon" was dus al bekend vóór het nieuwtestamentische (Griekse) deel van de Bijbel tot stand kwam.
Dit geldt overigens eveneens voor de Griekse vertaling van het Oude Testament. De Griekse mythologie is veel ouder. In de Bijbel krijgen die Griekse woorden vaak een betekenis mee die afwijkt van de normale Griekse betekenis van zo'n woord. De Bijbel gebruikt het woord "demon", dat uit de Griekse mythologie afkomstig is. De Bijbel gebruikt dit woord, hoewel er een andere uitdrukking voor is, namelijk "boze geest". Desondanks gebruikt de Bijbel dit woord uit de Griekse mythologie.Dit betekent dat het woord "demon" verklaart wat de uitdrukking "boze geest" betekent. De Bijbel verklaart het begrip "demon" verder niet, zodat uit de Griekse mythologie moet worden bekeken wat het woord betekent. Wanneer dát bekend is, is tevens bekend wat de Bijbel ermee bedoelt. De Bijbel geeft er namelijk geen andere betekenis aan. Het wordt alleen aangevuld met de uitdrukking "boze geest".

Bang voor de Bijbel

Sommige mensen zien er enorm tegen op om in de Bijbel te lezen. Er wordt wel eens gezegd dat het goed is om iedere dag een stukje te lezen, maar veel mensen vinden dat braaf een goede gewoonte zolang ze het maar niet zelf hoeven te doen. Het lijkt weg of tal van Christenen een grote weerstand of zelfs een afkeer hebben van het lezen in Gods Woord. Ze laten de Bijbel maar liever dicht en richten zich in plaats daarvan op een relatie met God. Want daar gaat het toch om. Of niet?

De redenen van onze weerzin tegen het lezen in de Bijbel kunnen veelomvattend zijn. Mensen kunnen soms geen zin hebben omdat ze niet goed weten waar ze moeten beginnen en hoe ze Bijbelstudie moeten doen. Anderen denken bij het woord Bijbelstudie meteen aan enorme speurtochten in concordanties, naslagwerken en Bijbelcommentaren. Weer anderen denken dat je in ieder vers iets bijzonders moet ontdekken: dat nooit meteen duidelijk zal zijn wat er nu eigenlijk wordt bedoeld. Ook kunnen mensen een angst voor de Bijbel hebben ontwikkeld door teleurstellingen uit het verleden. Wie ooit a) heeft geloofd en er vervolgens achter kwam dat de Bijbel b) bedoelde is bang voor nieuwe ontgoochelingen. Het daaruit volgende gevoel van onmacht kan er voor zorgen dat we de Bijbel dan maar liever helemaal niet meer open slaan.

Puzzelboek of liefdesbrief

Maar wat de reden ook is, onze weerzin heeft uiteindelijk altijd dezelfde achtergrond: we zien Gods Woord verkeerd. We zien de Bijbel te veel als een kennisboek, een puzzel die we op moeten lossen en te weinig als Gods persoonlijke liefdesbrief aan ons.
Natuurlijk zijn er mensen die puzzelen in de Bijbel heerlijk vinden. Die bij ieder woord hopen op een nog diepere betekenis en die zich verheugen over ieder mysterie dat ontrafeld wordt. Vaak zal wat ze ontdekken waar zijn, en zeker even vaak is het gewoon een menselijk idee.

Want hoe zit dat nu eigenlijk? Wat wil God ons nu eigenlijk zeggen met een Bijbel die we toch niet begrijpen? En waarom heeft Hij in vredesnaam zijn "liefdesbrief" niet in wat normaler taalgebruik verwoord? Om meer inzicht te krijgen gaan we eerst bekijken wat de Bijbel eigenlijk is.

Zoals we weten is de Bijbel Gods Woord; het zijn dus de ideeën, gedachten, plannen en denkbeelden van onze Schepper die zo maar, gebundeld in 68 boeken, op papier zijn gezet. In één van die boeken ontdekken we iets interessants, namelijk dat ook de Here Jezus Christus 'het Woord van God' genoemd wordt. In Johannes 1: 1 staat bijvoorbeeld: 1n den beginne was het Woord en het Woord was bij God, en het Woord was God". Enkele verzen later staat: "Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene des Vaders" (:14).

Het Levende Woord

In de Here Jezus is de Bijbel dus tot leven gekomen. Gods gedachten, ideeën, denkbeelden en plannen zijn zichtbaar in vlees en bloed. Daarom wordt ook wel gezegd dat in Christus de woorden uit het Oude en Nieuwe volmaakt vervuld zijn; ze zijn in Hem perfect tot uitdrukking gebracht. De Bijbel openbaart God dus in woorden, de Here Jezus openbaart God als het levende Woord; als het Woord van vlees en bloed. Als de Here Jezus vertelt dat Hij op zal varen naar de hemel, willen zijn discipelen weten hoe ze als Hij weg is, nog contact met Hem - met het levende Woord - kunnen hebben. De Here Jezus' antwoord is duidelijk: 1ndien iemand Mij liefheeft, zal hij mijn Woord bewaren en mijn Vader zal hem liefhebben en wij zullen tot hem komen en bij Hem wonen" (Joh. 14:23). Door Gods Woord en Geest zal de relatie tussen God en de gelovige in stand blijven.

Het leren kennen van Gods Woord is daarom dus heel belangrijk. Sterker nog: de mate waarin we het Woord aannemen, is zelfs bepalend voor ons behoud: leg dus af alle vuilheid en alle uitwas van boosheid en neemt met zachtmoedigheid het in u geplante woord aan, dat uw zielen kan behouden" Jak. 1:21).

Maar Gods Woord is niet alleen bepalend voor onze relatie met Hem en voor ons behoud, het is ook een overtuigend bewijs van zijn liefde voor ons en - als reactie daarop - van onze liefde voor Hem: 'Wie zijn woord bewaart, in die is waarlijk de liefde Gods volmaakt", zegt Johannes (1 Joh. 2:4-5). Onze houding ten aanzien van de Bijbel is een weerspiegeling van onze houding naar God. Als we God lief hebben en waarderen, zouden wé ook een grote liefde moeten hebben naar de dingen die Hij heeft opgeschreven om ons te inspireren. onze honger en dorst naar God uit zich in een diep verlangen om via zijn Woord meer over Hem te weten te komen. De Bijbel is geen gewoon boek: het is Gods Woord en het laat ons God zélf zien!

Abracadabra

Omdat er geen kloof is tussen God en zijn Woord, moeten we onze ingevingen en ideeën ook altijd aan de Bijbel toetsen: "Dit moet gij vooral weten, dat geen profetie der Schriften een eigenmachtige uitlegging toelaat", zei Petrus al (2 Petr. 1:20). Gods Woord is onze norm en laat ons de waarheid zien (Ps. 119: 160). Jezus zei zelf: "Hebt gij niet gelezen wat door God tot u gesproken is" - met andere woorden: we vinden Gods stem terug in de Bijbel (Mat. 22:3 l). Al de Schrift is door God ingegeven en daarmee is "elk van God ingegeven schriftwoord ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in gerechtigheid" (2 Tim. 3:16).

Maar waarom is de Bijbel dan toch zo moeilijk te begrijpen? Waarom lijken we Gods stem soms maar niet te kunnen verstaan? En waarom verschillen christenen vaak zo enorm van mening als het om de uitleg van Gods woord gaat? En hoe komt het dat veel Bijbelverzen meer weg hebben van mysterieus abracadabra, dan van herkenbaar en liefdevol advies?

Geest

Als de Bijbel ons verwart, onzeker maakt of onduidelijk is, is dat een teken dat we Gods Woord vooral lezen met onze eigen ogen, aangestuurd door onze eigen geest. En dat is nu eenmaal niet de bedoeling. De Bijbel is Gods Woord. Het zijn de ideeën, denkbeelden, plannen en gedachten van de Allerhoogste. We weten dat God totaal niet te vergelijken is met ons. Gods gedachten zijn veel hoger dan de onze. Zijn woorden zijn dus ingenieuzer dan wij zelf hadden kunnen bedenken. We moeten dan ook niet denken dat wij de Bijbel met ons eigen verstand kunnen begrijpen. Dat lukt toch niet. Maar we kunnen hem wel begrijpen met Góds verstand - door Zijn Geest.

De Heilige Geest is onze Gids en leraar: Hij wijst ons de weg in de Bijbel en verduidelijkt de woorden zodat we ze door Gods ogen gaan zien. Tijdens zijn werk op aarde leerde de Here Jezus Zijn discipelen veel dingen die zij toen nog niet konden begrijpen (Joh. 16:12). Maar de Here Jezus verzekerde hen dat wanneer de Heilige Geest in hen kwam wonen, Hij hun persoonlijke Leraar zou worden. Hij zou daarvoor zorgen dat zij zich precies zouden kunnen herinneren wat de Here Jezus het tijdens zijn werk op aarde geleerd had. Ook zou Hij hen stap voor stap uitleggen wat al die dingen betekenden. "De Geest der Waarheid zal u de weg wijzen tot de volle waarheid", beloofde Christus zijn volgelingen (Joh. 16:13). En in die "volle waarheid" is Gods Woord zoals we zien in Johannes 17:17.

We ontvangen de Heilige Geest dus zodat Hij de Bijbel aan ons kan uitleggen. De eerste keer dat we deze belofte heel duidelijk in vervulling zien gaan is op de Pinksterdag dat de Geest werd uitgestort. De toeschouwers vragen zich verbijsterd af wat er aan de hand is als de discipelen in tongen beginnen te spreken. Petrus antwoordt daarop door te verwijzen naar de profetie van Joël uit het Oude Testament: "En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat ik zal uitstorten van mijn Geest op alle vlees..." (Hand. 2:16-17). Zonder een ogenblik te aarzelen gaat Petrus vervolgens uitgebreid in op deze profetie en citeert bijna de helft van zijn woorden regelrecht uit de oudtestamentische geschriften. De verzen die hij aanhaalt, worden vervolgens duidelijk toegepast op Christus'  dood en opstanding en op de uitstorting van de Heilige Geest. Petrus die voor die tijd zo vaak opviel door zijn onwetendheid en gebrek aan inzicht, is nu - door de Geest - in staat de Schriften helder en krachtig uit te leggen.

Een ander voorbeeld van deze werking van de Geest, is Paulus. Deze bekende apostel was opgeleid door Gamaliël, de beroemdste geleerde van die tijd, en wist veel van het Oude Testament. Toch miste hij in zijn vroege jaren het begrip om de opgedane kennis op de juiste wijze toe te passen. Sterker nog: hij zag niet dat de profetieën uit de Bijbel vooruitwezen naar Christus maar vervolgde juist diens volgelingen. Pas als Paulus zich bekeert en de Heilige Geest ontvangt, blijkt hij wél in staat om te zien - letterlijk en figuurlijk! Zijn blindheid verdwijnt en hij begint de Bijbel te begrijpen. Nu hij door Gods ogen de Bijbel leest, ziet hij de waarheid. En "terstond verkondigde hij in de synagogen dat de Here Jezus de Zoon van God is" (Hand. 9:20)!

Nieuwe ogen.

Wat de Heilige Geest voor Petrus en Paulus deed, wil en kan Hij ook voor ons doen. Hij kan ook onze ogen openen. De Here Jezus legde al eerder uit dat mensen die niet bekeerd zijn, "ziende niet zien en horende niet horen". Daarom sprak Hij ook vaak in gelijkenissen: mensen die zich lieten leiden door de Geest konden die wel begrijpen, maar anderen niet. "Het is u namelijk wel gegeven de geheimenissen van het Koninkrijk der hemelen te kennen", legde de Here Jezus aan zijn volgelingen uit, "maar hun [de onbekeerden) is dat niet gegeven." (Matt. 13:10-16).

Door de Geest komen de woorden uit de Bijbel tot leven en gaan we ze begrijpen. Alleen Hij kan ons de dingen van God duidelijk maken: "Want óns heeft God het geopenbaard door de Geest. Want de Geest doorzoekt alle dingen, zelfs de diepten Gods. Wie toch onder de mensen weet, wat in een mens is dan des mensen eigen geest, die in hem is? Zo weet ook niemand, wat in God is, dan de Geest Gods" (1 Kor. 2:10-11). Door de Geest van God kunnen wij de gelovigen - dus weten wat in God is en zullen we zijn wijsheid kunnen verstaan. Om die reden wordt de Heilige Geest ook wel de "Geest van wijsheid en openbaring" genoemd (Ef. 1: 17)

We kunnen de woorden van de Bijbel dus alleen snappen als de Geest ons leidt: als de Geest ons in contact brengt met God waardoor we toegang hebben tot zijn gedachten en de woorden door zijn ziende ogen kunnen lezen. Gods wijsheid is natuurlijk oneindig, maar de Geest zal ons daarmee nooit overdonderen. We maken stap voor stap kennis met zijn manier van denken en zijn levenswijze. Het is daarom ook heel begrijpelijk dat we nog niet alles in de Bijbel begrijpen: kennis is een groeiproces waarin de Geest ons zal leiden. Hij zal ons steeds die inzichten geven die we nodig hebben en kunnen bevatten.

Relatie

Omdat de Geest ons leidt en Hij het tempo bepaalt, hoeven we dus zelf niet moeilijk te gaan doen. Ook hoeven we niet te denken: wat zou er nu toch bedoeld worden? We hoeven ook niet met concordanties op jacht om een doctrine uit te pluizen. Dat mag natuurlijk allemaal wel: voor mensen die dat leuk vinden. Maar God heeft de Bijbel niet in de eerste plaats gegeven om alleen maar kennis op te doen, maar om de basis te leggen voor een relatie. Een relatie met Hem. Als de Geest ons leidt, wordt lezen een avontuur. Begin gewoon te lezen en kijk maar of de Geest u iets in gedachten brengt. Misschien gebeurt het, misschien ook niet. Lees dan gewoon verder. En onthoud: de kracht van de Bijbel zit in het Woord, niet in wat u er zelf met uw eigen verstand aan toevoegt!

Laat het dus gewoon gebeuren. Laat God gewoon praten en geniet van wat Hij zegt en de manier waarop dat uw band met Hem versterkt. Zie de Bijbel als een ontmoeting met de meest liefdevolle Persoon ter wereld: Laat iedere zin u iets van de Here Jezus leren en laat u in die kennismaking leiden door de Geest!

God liet de Bijbelboeken schrijven om ons te onderwijzen en te inspireren. Ze helpen ons om Gods liefde te leren kennen, geven ons meer inzicht over het behoud dat Hij ons in de Here Jezus Christus geeft en over de werking van de Heilige Geest in onze leven.

Tot op zekere hoogte kennen we deze dingen ook uit persoonlijke ervaringen - dat behoort in ieder geval wel zo te zijn maar we hebben ook de Bijbel zelf nodig als objectieve toetssteen voor onze ervaringen, als standaard voor ons leven, onze handelingen, onze gevoelens en onze gedachten.

Oorzaken van verwarring

Als u de Bijbel gaat lezen met behulp van de Geest, als u de woorden gaat zien door Gods ogen, zult u ontdekken dat u in al vertrouwde verzen steeds iets nieuws ontdekt. Eén enkel vers laat u daarmee al zien hoe groot Gods gedachten zijn! Daarom zijn er ook zoveel boeken over de Bijbel geschreven. Daarom ook lijken we in sommige gelijkenissen steeds iets nieuws te ontdekken. Het is daarom heel goed mogelijk dat u in een bepaald vers iets heel anders ontdekt dan een medechristen, terwijl jullie toch allebei gelijk kunnen hebben! Sterker nog: er konden nog wel eens meerdere uitleggingen zijn die óók allemaal goed zijn! Er zijn nu eenmaal heel wat verzen waarin God ons meerdere lessen wil leren. Behalve deze, zijn er ook andere redenen waarom we bepaalde verzen in de Bijbel nog niet begrijpen. We zagen net al dat kennis een groeiproces is: het kan dus zijn dat wij zelf nog niet aan dit inzicht toe zijn. Ook is het mogelijk dat God ons geen antwoord geeft omdat het bepaalde tekstgedeelte niet voor onze tijd bedoeld is (zie bijvoorbeeld Daniel 8:26) of omdat we de verkeerde vragen stellen. Een voorbeeld van dat laatste zien we in Lukas 12. Daar kwam iemand naar de Here Jezus toe omdat hij wilde dat zijn broer de erfenis met hem zou delen. Als reactie daarop geeft de Here Jezus geen antwoord op de vraag, maar gaat Hij in op een veel fundamenteler onderwerp; de relatie met onze Hemelse Vader en het rijk zijn in Hem (vers 13-21).Wij kunnen in dezelfde fout vervallen door in de Bijbel te veel naar menselijke oplossingen te zoeken en te weinig naar de antwoorden van God zelf. Als we met Gods ogen kijken en de Geest leren volgen waar die ons leidt, zullen we ontdekken dat het in de Bijbel vaak niet om het enige juiste antwoord gaat, maar om het leren kennen van God en om liefde, verdraagzaamheid en medeleven.

God leren kennen

'Bijbelstudie doen' betekent in de eerste plaats het gewoonweg indrinken van Gods woorden om God en zijn doel met ons leven beter te leren kennen. Veel christenen die zo met de Bijbel omgaan ervaren het als plezierig om dagelijks gewoon een stukje in de Bijbel te lezen. Ze lezen één of twee hoofdstukken, denken erover en bidden erover. Door iedere dag iets anders te lezen, ontdekken ze veel verschillende dingen: ze leren over God, over hun relatie met God, over hun geloof of over dingen waarvan God wil dat wij ze doen. Door zo met de Bijbel om te gaan, door Gods Woord echt te zien als Gods stem, geven we onze Vader de gelegenheid tegen ons te praten, ons te voeden en te leiden.

Sprankelend

Leer jezelf de Statenvertaling te lezen, want deze benadert de grondtekst het meest. Het is even wennen aan het taalgebruik, maar daarvoor kan een goed woordenboek je een eind verder helpen. Je zult er nadien heel veel plezier in hebben, en het vergemakkelijkt het zoeken als wanneer je meer vertalingen hebt gelezen. Het kan helpen boeken te lezen die uw relatie met God en met Jezus verbeteren. Denk aan boeken die een Bijbelboek nader uit leggen, bijbelse dagboekjes. Andere mensen vinden het wellicht fijn hun gebeden en gedachten op te schrijven in een dagboek. Het opschrijven van gedachten bij Bijbelverzen kan u helpen dieper over een tekst na te denken en vormt - als u het terug leest - een aardig verslag van de reis die u als Christen af legt.

Door de Bijbel te zien als een persoonlijke liefdesbrief van God zult u er steeds meer naar uit gaan zien in Gods Woord te lezen. U zult verlost worden van uw angst dat u er niets van begrijpt als u zich bij het lezen laat leiden door de Geest. Hij zal u Gods gedachten uitleggen en ervoor zorgen dat u de woorden van God gaat zien op de manier waarop ze bedoeld zijn. Wie Gods gedachten, gevoelens, ideeën en plannen leert kennen door Gods alziende ogen, zal geroerd worden door zijn liefde, wijsheid, barmhartigheid en mededogen. Die man of vrouw zal gaan hunkeren naar meer; naar meer van dat levende water dat verkwikt, troost en verzorgt.